Zoals elk geciviliseerd mens ben ik tegen de doodstraf. Maar mijn interesse in leven en dood en enorme fascinatie voor gevangenissen komt op dat moment nu eenmaal heel goed samen. Misschien ook een soort perverse sensatiezucht of een vorm van ramptoerisme. Zoiets als uit het raam van de trein kijken als je door Assen rijdt. Maar daar ondertussen ook een heel naar gevoel bij krijgen: arme mensen, het zou verboden moeten worden. Niet dat ik ooit nog in de trein zit, trouwens.
