Hartslag

Grungemuziek was begin jaren 90 razend populair. Sinds het megasucces van Nirvana´s ´Nevermind´ ruilden tieners massaal hun poloshirts in voor houthakkersbloezen en spijkerbroeken met zelf gefabriceerde scheuren en bleekvlekken. Kapperskosten waren overbodig, het opgespaarde geld werd geïnvesteerd in zorgvuldig uitgekozen tatoeages en oorbellen.

Eén van de grote hits uit die tijd was ´No Rain´ van Blind Melon, de Amerikaanse rockband met zanger Shannon Hoon.

Als twijfelende puber was ik enorm jaloers op hem, hij leek namelijk alles te hebben waar ik naar verlangde. Een goed uiterlijk, succes, muzikaal talent en vrouwen die zo mooi waren dat alleen al de gedachte aan vleselijke fantasieën intimiderend werkte.

Twee jaar later was hij dood. Per ongeluk net iets teveel cocaïne gesnoven.

Vandaag gaat in Nederland ´Batman: The Dark Knight´ in première. Met Heath Ledger in een glansrol. Net als Hoon en bijvoorbeeld Kurt Cobain en River Phoenix een mooie, succesvolle artiest die de dertig niet gehaald heeft. Het lijkt alsof die wetenschap zijn prestatie in de film nog eens uitvergroot, velen verwachten dat de acteur in de prijzen valt.

Ledger speelt de rol van ´The Joker´, een psychotische slechterik die moorden als sport ziet. Na een dag voor de camera trok hij zich terug in het hotel om pas in slaap te vallen na inname van slaappillen of antidepressiva. Totdat deze niet meer naar behoren werkten en hij een combinatie probeerde. Helaas met fatale afloop.

Het blijft vreemd als mensen die je bewonderd opeens sterven. Personen waarvan je denkt dat ze alles hebben en lachend door het leven gaan blijken opeens het meest essentiële missen: een hartslag.

Hoon was voor mij de eerste, Ledger voorlopig hopelijk de laatste.